அறத்துப்பால் · துறவறவியல்

குறள் 267

அதிகாரம்: தவம் · Penance

சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் துன்பஞ்
சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு.

மூன்று உரைகள்

உரை 1

மு. வரதராசனார்

Mu. Varadarasanar

புடமிட்டு சுடச்சுட ஒளிவிடுகின்ற பொன்னைப் போல் தவம் செய்கின்றவரை துன்பம் வருத்த வருத்த மெய்யுணர்வு மிகும்

மு. வரதராசனார் உரை

உரை 2

சாலமன் பாப்பையா

Solomon Pappaiah

நெருப்பு சுடச்சுடப் பொன்னின் ஒளி பெருகுவது போலத் துன்பம் வருத்த வருத்தத் தவம் செய்பவர்க்கு ஞானம் பெருகும்.

சாலமன் பாப்பையா உரை

உரை 3

கலைஞர் மு. கருணாநிதி

Kalaignar Mu. Karunanidhi

தம்மைத் தாமே வருத்திக் கொண்டு ஒரு குறிக்கோளுக்காக நோன்பு நோற்பவர்களை எந்தத் துன்பங்கள் தாக்கினாலும் அவர்கள் சுடச்சுட ஒளிவிடும் பொன்னைப் போல் புகழ் பெற்றே உயர்வார்கள்

கலைஞர் மு. கருணாநிதி உரை

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

Pure and bright gets the gold in fire; and so the life by pain austere

விளக்கம்: Just as gold is purified as heated in the fire, will those shine, who have endured the burning of pain (in frequent austerities)

உச்சரிப்பு: Sutachchutarum Ponpol Olivitum Thunpanjjch
Utachchuta Norkir Pavarkku